por que?

por que a xente fala de ti sen saber?
por que din que estas con unha persoa cando só somos amigas?
por que intentan falar mal de ti, sen saber o que decir e sen saber do que falan?
por que esas persoas nas que confiabas che deron a espaldo cando comezaron a andar con outras?
por que a xente e cruel dicindo cousas falsas da túa familia?
por que non somo un pouco máis responsables e deixamos de calumiar a xente con parvadas que nun futuro chegaran a facer tanto dano?
por que as veces somos tan hipócritas con nos mesmos?
por que non intentamos ver a realidade dunha misera vez e deixamos o pasado a un lado?
por que a xente é tan homófoga xenofoba, racista....?
por que? por que?
xa abonda non credes?

pra que seguir?

Hoxe é un deses días os que te dás de conta que e mellor marchar deste mundo, xa que, as persoas que tanto querías xa non están aí para darche o seu apoio incondicional e e cando tedas conta que é mellor non seguir a diante, por que a vida sen esas persoas xa non ten a mesma estabilidade que tiña antes.
Sei que fixen cousas boas, pero tamén sei que moitas delas son malas e defraudaron a aquelas persoas que máis quería, eu poño todo o meu esforzo, pero hoxe por hoxe, son me quedan neste pequeno mundo esas amigas da alma que sempre estiveron o meu caron e que espero que nunca me abandoen.
eu creo que xa e hora de partir por que as poucas persoas que hoxe me queren non lles fago falta, e aquelas que xa non me dan os seus apoios, sacareilles un peso de enrriba, xa que o unico que son para eles e unha decepción.
Neste mundo teño moitos amigos, pero tamén persoas as que quería moito as cales defraudei, tamén sei que na vida non todo e ver cousas fermosas se non tamén nos toca reflesionar algunha que outra vez, pos este e o meu momento, aqui diante de todos vos, e todas esas persoas que día a día pasan por aqui ainda que so sexa unha cutrada o que eu escribo , digolles a esas per5soas que os defraidei, que vou a empezar unha nova etapa da miña vida, que a estefanía jacobo vázquez de 17 anos que tiña e outra novo e que dende aqui son outra fany, se esto non funciona será entón o momento do que teña que marcharpara non voltar, por que para que vou seguir aqui se non lle importo a ninguén? pra que, pra seguir amolando os demais, non, mellor prefiro marchar e non volBueno isto e todo, as veces escriben se cousas boas e outras malas, pero neste momento polo que está pasando a miña vida todo e malo, non hai ningunha razón para vivir, o dí a que me marche será o máis feliz para aquelas persoas que máis dano fixen, agora poderán facer unha vida mellor sen min, xa que cando eu estaba so tiñan problemas, sinto moito deixar a esas persoas , pero se non consigo sair ireime e non molestarei m´´ais.
Por certo quería facer un chamamento a esas persoas que pasaron por aqui que o que eu e as miñas amigas estamos a escribir e galego, non portugues, a pesar de que estas dúas linguas se parecen moita xa que teñen o mesmo orixe.
moitos bikos e ata sempre a vosa fiel amiga:
ESTEFANÍA JACOBO VÁZQUEZ, alias"FANI"

CHANTADA

Cae a auga, polos sumideiros,

fai vento, e as veces os

alcantarillados ata se innundan

pero estas non son razóns

para que te deixe de querer

e para sentirme orgullosa de ti.

Serás pekena.pero acolledora,

ti vichesme nacer e se

o destino quere ti verasme morrer

porque cando estou lonxo sinto

un baleiro de nonterte preto

só ti sabes o especial que me sinto

contigo, só ti sabes os segredos

que estas lindas rúas esconden

Só ti e ninúén máis me aprendeu

moitas cousas, por eso non te esquecerei

e tampouco te abandoarei.

ERES PRECIOSA

POPURRI DE POESIAS

GALICIA

Foi un verán duro,
fixo moita calor
estragaronnos a paisaxe
e levaronnos o mellor.
Fai uns anos ;O PRESTIGE
e este ano os incendios
pero segues sendo fermosa
e chuviosa, pero segues sendo
a máis fermosa entre todas.

DRN
A primeira vez que te vin
parecichesme fermoso
un rapaz alegre, inquedo e
de bo ver.
cando te fun coñecendo
souben que me estaba a namorar
non me arepinto de nada
so de deixarte marchar.
QuÉROTE NENO

O AMOR

Tardes grises, frías

neste mes de decembro

veñen as navidades e

con elas o fin doutro ano

O meu corazóN, segue aquí

agardando por ti.

Se algún dia queres asexar

este pekeno corazón

simplemente entra e eu

dareiche a benvida como

te merecespor que

só ti sabes o que es.

RAPAZ

eres un rapaz especial,

os teus ollos son luceiros

que me indican o meu camiño,

pero eu aqui sentada

nesta pekena cadeira,

intentando pensar noutra cousa

que non seas ti.

Poderei, esquecerte algún día?

Só o tempo mo dirá .

A PERSOA

choro, río, durmo,

como, falo, comprendo,

fagome querer, escoito, grito,

necesito os meu amigos,

paseo ,vexo a tele, escoito música,

leo,escribo....

estas son cousas que fai todo o mundo,

pero en especial eu 

pOR TI

Onte vinte,

eres un rapaz especial,

gustasme moito,

pero pa´que me vou en ganar,

se sei moi ben que un rapaz

coma ti nunca

lle fará caso a unha

rapaza coma min.

Sufro por non terte

pero gústame verte feliz

por que si estiveraS

o meu carón sen que ti

me amases xa sería distinto

son cousas por eso me gusta

e chégame só con verte

algún día esquecereite,

e namorareime doutro,

pero mentres tanto

deixame soñar un pouco

a vida

A vida e un mundo moi pequeno que tes que desfrutar o mellor que poidas por que cando menos te decatas xa non tes vida, haina que aproveitar como aproveitas as oportunidades que che dan non deixes que ninguen foce nela nin cha destruia, tampouco deixes que che fagan dano vive a vida ,e o dia a día o mellor que poidas por que cando menas o esperas agotase

isto e un consello de duas rapazas .natalia e lorena, vividea o mellor posible

.........

Onte vinte na rúa

e quixenme lanzar,

pero o ver que estabas con outros

non te quixen deixar mal.

Madurando e madurando

pensei no que podería facer,

encerrarte no meu corazón

non deixar que entre ninguén,

por que si algún día

chegasen a entrar, ese

sería o día que te

deixase de amar

A TI

Buscando entre sollozos

encontrei a dous grandes amigos,

este é bolígrafo e este outro cartulina,

eles ensináronme todo:

escribir e ler e tanto escribía,

que me acabou gustando.

Agora xa sei que este é o meu soño

non ser escritor, nin narrador,

senón ser un máis

dentro do teu corazón.

E así poderei demostrar con

lápiz e con papel que o moito

que te quero,dígocho

aquí e en Roma ,pero

o amor que sinto por tí prefiro

decircho en persoa.